Rol-sponsortocht - Friesland Beweegt

Ga naar de inhoud
Logo Friesland Beweegt
Onbeperkt Friesland
Met de rolstoel van Zwitserland naar Friesland
Pytrik Primeur uit het Friesch dagblad, tekenaar Aart Cornelissen

Eric komt in actie voor gehandicapten in Friesland

De rollende kracht achter onze stichting, Eric, is in augustus 2023 met de rolstoel vanuit Zwitserland naar Fryslân gereden. Een afstand van maar liefst 1100 km die hij in 20 dagen van zo'n 10 uur per dag heeft afgelegd. En dat allemaal om geld op te halen voor onze ANBI stichting, zodat we zoveel mogelijk mensen kunnen helpen.
Kom in beweging en doneer voor Onbeperkt Friesland!
Eric Lansu heeft hier iedre dag een update over de pieken en dalen van zijn roltocht geschreven
Let op, nieuwe posts zijn steeds bovenaan toegevoegd, dus lees van onder naar boven!
Yes, het zit erop, ik heb het gehaald!

Een hele andere dag dan de afgelopen 3 weken, een waardige afsluiting van een mega-uitputtingsslag. Alleen al dat we deze laatste etappe met een gezellig groepje wandelaars gedaan hebben maakt het heel bijzonder.

En dan ben je onderweg op de laatste dag en het voelt dan als 'gewoon' een stukje rollen. Wel anders dan de andere dagen, omdat ik niet helemaal op mezelf aangewezen was. Zo stond Ellie iedere 6 kilometer op ons te wachten met eten en drinken. Een luxe die ik alle dagen wel had willen hebben, maar zo gek krijg ik haar niet :o)

Op een kilometer voor de finish in Leeuwarden overviel me toch het euforische gevoel dat ik het gehaald had. Met een bosje bloemen dat ik net gehad had van iemand die ik in Duitsland een aantal keer tegengekomen was, rol je dan het stationsplein op.

Opgewacht door de pers, onder applaus van het groepje dat die laatste kilometers met me meegelopen is, komt het besef. Honderden uren training, alle voorbereiding en twijfels of ik het eigenlijk wel kan, ben ik er dan toch. Ik heb het gehaald. Nog even wat drinken bij Proeflokaal Wouters en dan naar huis...

2 September 34,02 km maakt 1109.62 km als eindstand op de teller. Kilometersponsoren, jullie kunnen een mailtje verwachtten!
Niets,,,

Iedere dag heb ik zo rond de 55 km gerold en iedere dag heb ik wel iets meegemaakt om over te schrijven. Je zou dus zeggen dat er met vandaag 88 km zeker iets te vertellen zou zijn. Niet dus...

Van Nunspeet naar Heerenveen, ellenlange fietspaden waar ik eens in het uur iemand tegenkwam. 'Hoi' - 'Goeiemorgen'. En dat is het dan.

Of het moet die omleiding zijn langs de N50, waarbij ik halverwege de auto tegenkwam die de boel aan het opruimen was. In plaats van dat ze eerst de borden weghalen dát er een omleiding is en dan pas de route. Net een wandeltocht waarbij de pijlophalers bij de finish beginnen, terwijl er nog mensen op het parcours zijn. Maar of dit nu 'iets meemaken' is?

1 september 88.92 km maakt 1075,6 km
Vandaag de epiloog van Heerenveen naar Leeuwarden. Er loopt een gezellig ploegje mee, we hopen rond half 5 bij de Love-fontein aan te komen.
Vanmorgen werd me op Omrop Fryslân radio gevraagd of ik onderweg nog interessante ontmoetingen had. Uiteraard is iedere ontmoeting bijzonder en vooral als het mensen uit Fryslân zijn. Maar een echt bijzondere ontmoeting doet iets met je en blijft je bij, dus ik moest het antwoord eigenlijk schuldig blijven.

Maar prompt gebeurt er iets dat ik toch echt wel in de categorie 'Bijzondere ontmoetingen' kan plaatsen. Net een paar kilometer onderweg werd ik aangesproken door een man met een hond. Na wat heen en weer gepraat, zoals zo vaak tijdens deze tocht, bleek dat hij op Lichtenbeek, een school voor gehandicapte kinderen bij Arnhem werkt. En of ik daar niet iets over mijn tocht wilde komen vertellen. Leuk natuurlijk! Hij riep een langsfietsende vrouw aan, die werkt daar blijkbaar ook en die zou mijn komst bij de school voorbereiden.

En dan zit je opeens voor een klas met kinderen (vanwege de privacy onherkenbaar gemaakt). Vanuit hun eigen ervaring met de uitdagingen van hun handicap deed mijn verhaal ze duidelijk wat, en dat doet mij dan weer wat. Na een half uurtje moest ik echt verder, maar zowel zij als ik hadden nog wel veel langer door willen praten. Dit is een ontmoeting die ik de rest van mijn leven in mijn hart meedraag!

31 augustus 55,40 km maakt 986,68 km
Iedereen heeft het op school geleerd. De Rijn kom Nederland binnen bij... Inderdaad, Spijk...

Zo'n belangrijke plaats is uiteraard een grote, toeristische attractie. Ik denk aan de waterval en Lorelei. Bussen vol met mensen die komen kijken naar waar ze op school over geleerd hebben. Gezellige terrasjes met uitzicht op de terugkerende schepen en een souvenirwinkel.

Niet dus. Een bord 'Welkom in Nederland' dan, of een Nederlandse vlag? Nee, niets van dat alles. Het is dat ik op mijn navigatie zag dat ik ons land in kwam, anders was ik er straal voorbij gerold.

En Lobith een paar kilometer verderop? Het enige dat ik daar heb zien stromen was de regen. Het ligt vermoedelijk alleen bij heel hoog water aan de Rijn!

30 augustus 53,03 km maakt 931,28 km
Als je een product wil verkopen moet je deze zo positief mogelijk laten zien. Of het nu gaat om een potje pindakaas, een auto of een fietsroute. Bij de Rijnfietsroute denk je dan natuurlijk gelijk aan een standaard gezinnetje op een geasfalteerde boulevard met een prachtig uitzicht op de Rijn. Dus wat zet Eurovelo, de  European Cyclists’ Federation, pontificaal in de kop van de site over het stuk waar in al een paar dagen vertoef: 'Van Keulen naar Arnhem, via het grootste industriegebied van Europa'. En de foto is van een paar kantorenflats, iets waar je als recreatieve fietser echt op zit te wachten...



Geen idee waarom dit een aantrekkelijk vooruitzicht zou moeten zijn. Constant een horizon vol met rokende schoorstenen, langs veel te smalle en hobbelige fietspaden razende vrachtwagens en op kruispunten soms wel 3x voor het rode licht moeten wachten voordat je er overheen bent. Misschien dat die koptekst helemaal niet zo wervend bedoeld is, maar als waarschuwing. Kun je hier met een grote boog omheen, doe dat dan!

Gelukkig ben ik er nu doorheen en raak ik gewoon weer verdwaald in slechte bewegwijzering, pontjes die niet varen en bruggen met onmogelijke opritten. Niets nieuws dus. Morgen steek ik de Nederlandse grens over. Zou het daar echt zo veel beter zijn?

29 augustus 60,40 km maakt 878,25 km
Zo veel etappes, zo veel overnachtingen. Vooral uitgezocht op afstand vanaf de vorige en niet op (toeristische) kwaliteit geeft dat een grote variëteit aan locaties.

Van een keurig uitziend hotel waar je het gesprek in de kamer ernaast letterlijk kunt volgen via een omgebouwd kantoorpand in een industriegebied tot een woonhuis waar het lijkt alsof de eigenaar niet gewend is dat er gasten zijn.

Afgelopen nacht zag het hotel er van buiten wat twijfelachtig uit. Weer een woonhuis waar de ongebruikte ruimte voor de verhuur geschikt gemaakt was. Deze was echter van binnen prima voor elkaar. Een eigen ingang voor het hotel-gedeelte, ruime kamer en een eigen badkamer waar ik thuis jaloers op ben. Op één puntje na dan...

Ik kom namelijk maar zelden een badkamer tegen met een handgreep bij de douche of het bad. Nu ben ik zelf zeker niet de stabielste en vandaar dat ik er thuis wel een heb, maar volgens mij zou het voor heel veel mensen handig zijn om je even ergens aan vast te kunnen houden bij het in- en uitstappen.

Vanmorgen ging het dus mis. Een vrij hoge uitstap vanuit de douchbak en supergladde vloertegels. Rats en daar lag ik, met een krakend geluid was mijn duim het eerste dat de grond raakte. Gelukkig niet gebroken, dat was dan ook het enige positieve nieuws. Maar opgeven is geen optie, dus driedubbel fixeren met sporttape, nauwsluitende handschoenen aan en gewoon dóórgaan. Ik heb wel een foto van hoe mijn duim er nu uitziet, maar die kan ik beter niet publiceren. Dan moet ik zo'n 'angstwekkende beelden' pictogrammetje bij de blog gaan plaatsen. Morgen maar weer dik in de tape...

28 augustus 53,35 km maakt 817,85 km totaal
Het in Keulen horen donderen...

Ik heb me altijd afgevraagd waar dat gezegde vandaan kwam. Maar nu weet ik het, het zijn fietsers die proberen door de stad te komen.Het lijkt er wel op dat ieder zichzelf respecterend dorp of stad langs de Rijn er een wedstrijd van maakt hoe goed ze fietsers (en dus zeker ook rolstoelers) dwars kunnen zitten. Dus als je je afvraagt waarom je het vandaag in Keulen hebt horen donderen, dat was ik.

Omleidingen met onbegrijpelijke teksten, 2x op een treinperron terecht gekomen omdat ze vergeten waren om een bordje te plaatsen dat fietsers óver het spoor moesten. Midden in een drukke, kilometers lange markt terecht gekomen, zonder dat er een alternatief voor fietsers omheen aangegeven was. En natuurlijk de gewone kasseien, boomwortels door en geparkeerde auto's op het fietspad.

Oh ja, dat onweer zou ook nog de oorzaak van het gedonder in Keulen geweest kunnen zijn...

Ik was er al een beetje bang voor, dus expres een korte(re) dag gepland.
Vandaag, 27 augustus 47,64 km maakt 764½ km

In 1939 kwam iemand op het idee om hectometerpaaltjes langs de Rijn te zetten. Niet meer 'Ik ben bij de derde bocht na het kasteel van...' maar gewoon 'Bij 321.5'. De start is in Konstanz, waar ik ook gestart ben en het einde in Hoek van Holland met 1032.8 km, waar ik niet finish.

Nu wil het geval dat ik vandaag 58 geworden ben en ik langs kilometerbord 658 zou komen. Al kilometers lang had ik helemaal in mijn hoofd hoe ik dat zou gaan doen. Een selfie met ik voor de 6 en de 58 wel zichtbaar. Een leuk vooruitzicht in die kilometers stromende regen.

Dus ik was al helemaal aan het rekenen gegaan, waneer ik bij dat bord zou zijn. Hopelijk niet in Bonn, want je weet intussen wat een ellende steden zijn. Nu was Bonn een cadeautje, met prachtige fietsstraten langs de boulevard en geen enkele opbreking of omleiding. Het kan dus wel!

Nee, het zou er net na zijn. Yes! Dus ik opletten: 656, 657, 657½ en bam, een containerterminal met onvermijdelijke omleiding. Eenmaal terug op het Rijnpad, je raad het al...

Vandaag, 25 augustus, 57,89 km maakt 716,86 km
Regen....

Al vanaf het begin van mijn roltocht hoop ik op wat verkoeling en eindelijk is die er dan toch. Vanmorgen na het Omrop Fryslân interview (maandag en donderdag 6:45 uur) in de regen aan de rol gegaan. 17 Graden, dus lang niet slecht.

Na een paar uur werd het droog, zonnetje erbij en dan wordt het al snel benauwd met al dat vocht dat tegelijk verdampt. Maar als dat eenmaal weg is blijft er een prima 22 graden over en het rollen gaat voorspoedig. En je raad het al, tot ik bij de stad Koblenz kom :o(

Bij het binnenkomen van de stad eerst een grindpad, overgaand in een modderig bospad, het had geregend. Vervolgens stond een levensgroot bord over een omleiding van de fietsroute. Dus maar trouw de borden volgen en jawel hoor, gelijk weer een omleiding op de omweg. Dit keer dwars door een druk winkelgebied heen, laverend van stoplicht naar stoplicht (allemaal op rood, vandaar), hobbelend over kasseien en slecht afgevlakte stoepranden. Uiteindelijk een kleine 3 km omgerold op dit stukje, wat zowel lichamelijk als mentaal extra zwaar is. Hierdoor ook nog eens zo'n 3 kwartier extra roltijd, precies genoeg om die laatste stortbui voor mijn overnachtingslocatie nog even wél mee te pakken. Dan verlang je toch eigenlijk wel weer naar dat bestendige, droge weer...

24 Augustus 63,79 regenachtige km maakt 658.97 km
Morgen ben ik jarig, maar er staan gewoon zo'n 60 km op het programma. Ik verwacht dus geen bezoek en als je het in Keulen hoort donderen is dat niet vanwege mijn verjaardag!

Ik ben ook eigenlijk een toerist van niks. Bijna bij mijn overnachtingslocatie kom ik allemaal bordjes tegen met 'Lorelei'. Gaat wel ergens een belletje rinkelen, maar de klepel ontgaat me volledig. De hele sloot vol met cruiseschepen, bussen vol toeristen die zich om de beschikbare plekjes verdringen en een drukte van belang. Dus ik denk, dat was toen bij die waterval ook al, hier is vast iets te zien...

Er is inderdaad een stevige S-bocht in de Rijn, met hieruit indrukwekkend opstijgende rotspartijen. Zou een hele mooie foto kunnen zijn, als er niet zo vreselijk veel rommel in beeld stond. Bovenop die rots een lelijk, modern ogend wit gebouw en natuurlijk al dat rijdend en varend spul. Nee, doe mij maar een beeld als hierboven!

Nu zit ik na te kijken wat die Lorelei eigenlijk is en het gaat werkelijk om die rots. In combinatie met het betere bochtenwerk in de Rijn en de sterke stroming is hier menig schip op de klippen gelopen. En dat witte gewrocht bovenop, dat is het 'prachtige bezoekerscentrum' zoals de lokale VVV het aanprijst. Niet aan mij besteed dus en ik ga er morgenochtend niet voor terug :o)

Vandaag, 23 augustus, 51,46 km maakt 595,18 km
Van wat enthousiaste volgers krijg ik de vraag waarom ik de uitgestippelde route niet altijd volg. Het simpele antwoord hierop is, dat de werkelijkheid niet altijd overeen stemt met wat de routeplanner voor me bedacht heeft. Maar ik zal er even iets verder op in gaan:

De paarse lijn is de geplande route en de blauwe de weg die ik gevolgd heb. Over de doorgaande wegen valt het doorgaans wel mee, maar in de dorpen sturen de wegen-bedenkers je graag het bos in. In plaats van de mooi gladde hoofdweg, wordt je via een slecht onderhouden zijweg vol met kuilen en slechte reparaties gestuurd. Ook in steden is het volgen van de route een uitdaging van formaat. Op de meest gekke plekken staan wegwijzers, maar juist waar het onduidelijk is zijn ze die vergeten. Omdat de geplande route juist daar vaak afwijkt is het een heel gepuzzel met navigatie, maps en een falend logisch inzicht in de wirwar aan wegen en (zij)weggetjes.

Maar soms is het ook eigen initiatief. De grote omleidng op deze kaart leek mij zelf iets beter. Ik zat me af te vragen waarom Maintz linksaf een kilometer verder was dan rechtdoor. Toen zag ik het bord staan waarop aangegeven dat die kortere route gravelweg (Schotterweg) zou zijn. Dan is de keuze snel gemaakt, die 1½ km compenseert makkelijk met asfalt.

En tenslotte is het soms ook het goedbedoelde, maar verkeerd uitpakkende advies van een behulpzame voorbijganger. 'Nee, de route die ik gepland had kon echt niet, je moet die kant op' Met als gevolg een torenhoog, supersteil viaduct over een spoorbaan. Ik durf er wel wat op te zetten dat mijn route had gewerkt en een stuk gemakkelijker...

Vandaag, 22 augustus, 52,82 km maakt 543,72 km
Vaak krijg ik de opmerking dat ik wel heel sterke armen moet hebben. Daarbij wordt er al snel naar de biceps gekeken omdat die bij fitness doorgaans veel aandacht krijgen. Ik denk alleen dat juist die spier bij het rollen de minst gebruikte is.

Om te beginnen mijn handen. Op zo'n dag als vandaag heb ik 40.000x de hoepels voortgeduwd. Dus achteraan vastpakken, naar voren duwen, loslaten en weer naar achteren. Misschien ken je die handknijpers nog wel en dat brandende gevoel in je onderarmen als je dat een paar keer gedaan had? Dat dus tig-duizend keer.

Bij die beweging naar voren zijn mijn schouders aan de beurt. Die brengen de beweging over op de armen. Eerst een klein stukje Biceps, van achter naar boven, maar al snel zijn de Triceps (ook wel kippendijtjes) aan de beurt voor de rest van de rol. Omdat ik (expres) geen noemenswaardige rugleuning heb, moet ik mijzelf met mijn buikspieren schrap zetten anders ga ik zo achterover. Dat zijn dus 40.000 crunches per dag. zowel schuin als recht.

En dan moet je natuurlijk ook weer naar achteren, waarbij de rug aan de beurt is. Zeker heuveltje op ga ik diep en moet dus ook weer een eind omhoog. Natuurlijk werken nog veel meer spieren mee aan een krachtige rolbeweging, maar ik denk dat het plaatje wel duidelijk is.

Rest me de vraag: Wanneer heb jij voor het laatst dagelijks 10 uur aan fitness gedaan? En dan te bedenken dat ze me in 2016 nog een half jaartje zelfstandige beweging gaven als ik bij de wielen neer zou gaan zitten...

Voor de kilometersponsoren: Vandaag, 21 augustus, 55,32 km maakt 490,9 km
Wat verlangde ik vandaag naar Fryslân. Een heerlijke 24 á 28 graden... Zucht...

Vandaag tikte mijn gps de 40 graden aan. Gelukkig met een licht tegenwindje, dat gaf nog iets verkoeling. Maar ik begon wel te ijlen over een roltocht in Lapland of zo. Het water is er vandaag ook weer met liters doorheen gegaan. Ik schat zo'n 7 liter in totaal en dat is voor het grootste deel door de huid weer verdwenen. Floep - Weg...

Ik had me natuurlijk vanmorgen al met een litertje ingedronken en heb 3 grote BVO's (Bidons Voor Onderweg), bijna een liter voedingsdrank en nog een 1½ literfles vruchtensap meegenomen. Dan is het begin van de middag op zoek naar een bijtankplaats, alles schoon op.

Rollend langs de Rijn, een boel water maar leek me geen goed plan om dat te drinken. Ik ben Basf al voorbij (wij maken chemie, ja-ja). Bij de dorpjes gezellige fonteinen, in het kader van Legionella met deze temperaturen sowieso niet het beste idee, maar nergens een openbare watertapplaats. Dus op zoek naar een huis waar mensen buiten zijn dat is makkelijker dan ergens aanbellen, maar uiteraard blijft iedereen bij deze temperaturen wijselijk binnen. Gelukkig toch iets gevonden voordat ik helemaal droog stond en ik kreeg koud water met ijsblokjes erin. Een kwartier later was de fles al lauw :o(

Vandaag roldag 8, 20 augustus, 57,67 km, maakt totaal  435,58 km. Morgen nog een paar kilometer meer, nu wordt het echt serieus!
Ken je die mop, van die padvinder die dat oude vrouwtje naar de overkant van de straat hielp?

Zo werd ik bij het begin van een dorpje aangeroepen door een plat Zwartewouds pratende man. Dat de gewone route door het dorp toch wel heel gevaarlijk was en dat hij me wel even de weg zou wijzen. Nergens voor nodig natuurlijk, ik zit tijdens deze tocht wel voor véél lastiger verkeerssituaties. Maar ach, hij doet zijn best.

Onderweg honderduit pratend over de brieven die hij naar de burgemeester geschreven heeft, de mooi bloeiende passiebloemen en nog veel meer waar ik geen chocolade van kon maken. Maar, een kwartier later dan zonder hulp, kwam ik dan toch aan de andere kant van het dorp weer bij het fietspad uit.

Hij blij omdat hij zijn goede daad voor vandaag weer gedaan heeft en ik ben wél gekomen waar ik moest zijn. Al was het via de toeristische route...

Vandaag 52,41 km* bij rond de 38 graden. Totaal nu dus 377,91 km en de hitte is nog niet uit de lucht.
*Zonder de kilometers voor de boodschappen van vanavond
Morgen een rustdag :o) dat gaan mijn arme armen fijn vinden!
Het leek vandaag wel vakantie! Lekker veel asfalt, weinig klimmetjes, temperatuur eindelijk eens niet boven de 35 graden en de gezelligheid van de dorpjes meepakken. Lekker vroeg binnen. ook omdat ik al om 6 uur weggerold ben. Onder dreigende luchten, maar toch de hele dag droog gebleven!

En ik moet eerlijk zeggen; Die Rijnroute over de winterdijk is prachtig hoor, maar de hele dag alleen maar het water links houden en nergens door een dorpje gaat ook vervelen. De afwisseling die ik vandaag op de route had maakt de afstand gevoelsmatig ook korter. Even bij een plaatselijke bakker langs, bij Penny wat te eten en drinken halen (een supermarkt, dus Ellie je hoeft niet jaloers te zijn ;o) en zwaaien naar verbaasd kijkende voorbijgangers. Morgen het Zwarte Woud of de Rijn? Ik denk dat ik weer ga polderen en er tussenin blijf...

We tekenen deze donderdag 17 augustus 50,37 km aan, maakt precies 325½ km
Creativiteit kent geen tijd. Zeker vandaag kreeg ik mijn handen niet van elkaar met weer heel veel kilometers steenslag voor de boeg. Dus het onzekere voor het zekere genomen en een compleet andere route gerolt. En dat is best goed uitgepakt. Hele stukken doodstille, geasfalteerde polderwegen - Ehm... Dat heet hier vast anders...

Toen ik niet aan een stuk steenslagweg leek te ontkomen een bepakte en bezakte tegenligger gevraagd of die een alternatief wist. Wel een aantal kilometers, via Frankrijk. En ik maar denken dat ik de laatste grensoverang te pakken had!

Vervolgens toch nog wel een stuk zeer mooi bos meegepakt (en dus zeer evenredig slecht wegdek) maar met wat verse blaren op mijn handen heb ik het weer overleefd!

Vandaag, 16 augustus, 44 km, maakt 275 km.
Morgen langs Strasbourg (Straasburg), gelukkig wel aan de rustiger kant van de sloot :o)
De VOC vaarders deden het al toen ze thee uit China haalden. Ze namen extra ballast mee en daamee het eerste Chinese porselein. Bij mijn trainingen in Nederland vulde ik mijn aanhanger met 60 km stoeptegels om meer kracht bij het rollen te oefenen. Pure ballast. En als je dan aan het inpakken bent denk je 'ach, die tas en dat extra shirt kunnen ook wel mee...

Iedereen die op fietsvakantie is geweest weet echter dat je zo veel als mogelijk op gewicht moet besparen. En die 30 viaducten aan klimmetjes die ik nu dagelijks oprol, maakten me pijnlijk (letterlijk en figuurlijk) duidelijk dat dit voor mij toch eigenlijk ook wel een goed idee had geweest. Ik ben dus aan het 'uitdunnen' geweest en heb, in de rugzak die op de foto bovenop de kar ligt, in totaal maar liefst 4½ kg aan 'overtollige' bagage bij elkaar verzameld.

Vandaag bleek het maar weer eens keihard nodig om te besparen op gewicht. Met echt de hele weg grind- en steenslagpaden was elke gram teveel. De oplettende volger van de live track heeft echter kunnen zien dat ik een heel eind van de route afgeweken ben. Onder het mom van 'even een pakketje op de post doen' heb ik toch nog 20 van de 60 km over asfalt kunnen rollen.

Dat je daar uiteindelijk voor gestraft wordt kon niet uitblijven. De laatste 20 km hadden ze gerenoveerd door er een flinke laag losse kiezels overheen te strooien. Met een enkel fietsspoor zat ik dus constant met minimaal twee wielen in dat losse spul :o(
En dat lagere gewicht? Heb ik vast wel plezier van gehad, maar om nou te zeggen dat je het direct merkt...

Vandaag, 15 augustus, 60½ km, maakt 231 km.
Vandaag de Waldweg, prachtige kilometers door uitgestrekte bossen met af en toe een glimp van de voorbij razende Rijn.

Alleen een beetje jammer dat ze in Zwitserland vinden dat het afval van de steengroeve goed genoeg is om een fietspad van te bouwen. Soms opeens een stukje wat beter, dan weet je dat hier ook auto's mogen komen. En hoe mooi de omgeving ook is, kilometers en kilometers aan steenslag doet daar wel een beetje aan af. Vast ook niet voor niets dat iedereen die ik tegenkwam een E-MTB heeft. En dan kom ik met mijn kleine voorwieltjes, dunne (1") achterbandjes en ikzelf als vering.

En dan verzinnen ze het ook nog eens om bij wijze van Therapie (Therapiestrecke?) er een 15% hellinkje tegaan te gooien. AAAAaaaaa____.....

Toen realiseerde ik me dat dit het was waardoor vorig jaar mijn rolstoel er geen zin meer in had. Gelukkig is het exemplaar waar ik dit jaar mee rol een stuk robuuster, maar voor mij zelf mag dit het laatste stukje steenslag zijn!

Voor de statistieken, 14 augustus goed 53 km, totaal nu 170½ km.
Ga je er ook nog wel van genieten is een veel geplaatste opmerking, vermoedelijk van mensen die nooit een dergelijke wandel- of fietstocht ondernomen hebben. De hele dag buiten in prachtige natuur en leuke gesprekken (in Steinkohlen Deutsch) met mensen onderweg. Vandaag een Duitser op de fiets met een Friese vriendin. Hij was onze taal beter machtig dan ik de zijne...
Een greep uit wat ik zoal tegenkom: Een heftige waterval in de Rijn, een prachtig vergezicht en karakteristieke vakwerkhuizen.

Zijn er dan geen momenten dat ik wat minder geniet? Natuurlijk...
Blaren op mijn handen en handschoenen die maar 2 dagen meegaan, waar ik op 5 dagen gerekend had, Een stuk van de officiële fietsroute langs een N-weg, waar de auto's met minimaal 80 langs je heen razen. Na een vlotte rit naar beneden een super-steile helling naar boven en met 34 graden 6 liter water drinken en nog steeds dorst.
Maar ach, vandaag een upgrade gekregen van een bezemkast met gedeelde douche naar een grote kamer met ligbad :o) Dan is het leed weer gauw vergeten...

Voor de kilometer sponsoren: 13 augustus 58½ km, maakt 117 km.
Van de 7½ km stijging heb ik er nu 744 meter op zitten. Morgen dik 600 :o(
Zwitserland is geen lid van de EU en we zien wat dat met Groot Brittannië voor gevolgen heeft. Op alles voorbereid ben ik vandaag maar liefst 5x de grens tussen Zwitserland en Duitsland overgegaan. Blijkbaar is er in het verleden heel wat rondom de Rijn om grondgebied gestreden en het stikt dan ook van de in- en exclaves.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik maar 3 van de 5 overgangen gevonden heb. En zelfs die alleen maar omdat ik wist dat ze daar ergens moesten zijn. Een open slagboom met twee hekjes midden in het bos, een grenssteen (GB?) met een paal in de berm en een groen uitgeslagen douane bord. Na 150 meter, maar daar was geen spoor van een grensovergang.

Morgen zitten er nog eens 4 grensoverschrijdende acties in de rit. Benieuwd of ik daar wél gecontroleerd wordt of ik Zwitserse of Duitse kaas op mijn brood heb...

Voor de kilometer sponsoren: Vandaag, 12 augustus, 54 km, maakt 58½ km

Update 13 augustus: Vandaag wél alle overgangen gevonden en zelfs een waar 2 mensen van de douane stonden te controleren. Hoewel dat ook een wassen neus was; 'Heeft u iets aan te geven? Nee, rij dan maar door. Er was er nog wel een bereid om een foto van me te nemen. Zelf wilden ze er niet op, dus dan de auto maar. Nu geëindigd in Duitsland, maar morgen rol ik weer het grootste deel in Zwitserland. Weer 4 grensovergangen...

Als rolstoeler met de trein blijft een hele uitdaging. Zowel voor mij als voor de mensen van de spoorwegen, op kantoor en het perron.

Ik zou vandaag, 11 augustus, om 6 uur vanaf Heerenveen vertrekken, een overstap op Utrecht en Frankfurt en dan om even over 4 's middags in Konstanz aankomen. Inderdaad, zou...

Gisteren, eind van de middag werd ik gebeld door een zwetende medewerker van de NS, ik kon het door de telefoon heen ruiken. Hij vertelde dat de trein van 6 uur uit zou vallen en dat hij op de trein eerder niemand kon vinden die de loopplank uit wilde leggen. Dus met veel bellen had hij een taxi geregeld, naar Zwolle. Wel om 5 uur al, maar beter dan niets, nietwaar?

Affijn, in Zwolle stonden niet een maar 2 reisbegeleiders, die extra vroeg hun bed uitgekomen waren om mij te helpen de trein in te komen. Beetje jammer, maar ook hier weer, twee is beter dan niets. De eerste overstap was verplaatst naar Almere, daarna Utrecht. Hier een heel leuk gesprek met de reisbegeleidster, die ook nog eens een sponsoring gedaan heeft. top!

De trein naar Frankfurt had wat last van werkzaamheden aan het spoor en kwam een half uur te laat aan. Helaas was de overstaptijd 20 minuten, dus je begrijpt het al, de trein die ik moest hebben was foetsie. Voor de alternatieve verbinding was geen loopplank-uitlegger beschikbaar, dus weer iemand aan de slag. Dit keer van de Deutsche Bahn (DB). Prima geholpen, dat moet ik zeggen, maar wel 2 uur wachten op mijn aansluiting. Die was ook in 2 stukken gehakt. Eerst naar Karlsruhe en vervolgens naar Konstanz. Een overstap van 12 minuten van het eind van spoor 2 naar het eind van spoor 12, maar prima toe doen. Als de eerste trein niet 6 minuten vertraging opliep natuurlijk.

Dus, loopplank uit, trein uit en in volle vaart, met iemand van de DB in volle sprint voor me om de weg vrij te maken, in 4 minuten de afstand afgelegd. En dan zelfs ook nog 2x een lift. Ik heb wel eerder zo hard gerold, maar dat was een steil viaduct naar beneden en nu door een best wel druk station. Alleen had ik dat nooit zo gedaan, maar hierdoor heb ik het wel gered.

De laatste trein was een stoptrein die maar liefst 3½ uur nodig had voor 18 stations. Daarbij heeft de DB bedacht dat ze invalidenplaatsen en fietsenplaatsen wel kunnen combineren. Dat is dus niet heel erg succesvol (zie foto), maar gelukkig wel allemaal vriendelijke, onverstaanbare Duitsers. Uiteindelijk tegen half 7 in Konstanz, nog een goed half uurtje naar mijn eerste overnachtingslocatie. Zo, nu gaat het écht van start :o)

Voor de kilometersponsoren, vandaag 4½ km. Alle begin is moeilijk...
Mij volgen kan natuurlijk via deze pagina. Iedere ochtend zal mijn thuisblijver de link naar de live tracking vernieuwen.

Maar ik zal ook iedere maandag en donderdag op Omrop Fryslân radio verslag doen van mijn uitdaging. Moet je wel vroeg op, het is al omstreeks 6:45 uur...
Een fietspad loopt altijd een beetje schuin weg en soms ook een beetje veel. Op de fiets niet zo'n probleem, doordat je een wiel voor en een achter hebt, blijf je toch mooi rechtop. In een rolstoel heb je 4 wielen aan de grond en zit je dus schuin. Ook wil alles, dus ook een rolstoel, graag naar het laagste punt. Als je niet oppast rol je zo de berm in en is het erg zwaar voor, meestal je rechter, arm omdat je daarmee moet corrigeren.
Helemaal oplosbaar is het niet, maar het effect is wel te verminderen. Op de foto zie je dat ik een stukje binnenband met tie-wraps om het draaipunt van de voorwielen heb vastgemaakt. Hierdoor willen de wielen hun richting beter vasthouden, doorgaans dus rechtdoor.
Bijkomend voordeel is, dat het winkelwagentjes effect niet meer zo snel optreed. Je kent dat vast wel, als een van de wieltjes gaat zwabberen? Dat rolt natuurlijk voor geen meter. In een rolstoel bovendien best nog wel gevaarlijk, omdat hij daardoor over de kop kan slaan...
Rolstoel met reclame voor de rol-sponsortochtHet wordt nu wel heel echt. Omrop Fryslân heeft op radio en televisie aandacht aan de aanstaande sponsor-roltocht besteed. Zonder aanhanger in beeld, want die is al zonder mij onderweg naar Zwitserland. Meenemen in de trein was namelijk niet mogelijk.
Duimen dat hij op tijd aankomt, hij heeft er al een week over gedaan om met de post vanuit Fryslân naar Brabant te komen. Dat kan ik met de rolstoel sneller!
Update: De aanhanger is 9 augustus op de plaats van bestemming aangekomen. Uiteindelijk is 10 dagen toch sneller dan ik zelf kan...
Trainen, trainen en nog eens trainen. Daarmee maak je mogelijk wat onmogelijk lijkt. Als je het zo op de kaartjes bekijkt lijkt het niet zo ver, maar de afgelopen week 3 ritten van 80 km (11 á 12 uur) met 60 kg extra ballast in de aanhanger gaat je wel in je armen zitten!
Je kunt op zaterdag 2 september ook met me mee lopen of rollen bij de Epiloog van NS station Heerenveen naar NS station Leeuwarden Centraal. Een wandeling (rolling?) van 32 km via station Akkrum. Met een kruissnelheid van zo'n 6 km per uur mag iedereen die dat bij kan benen (armen?) met hem mee. Start om 10:10 uur vanaf Heerenveen en 12:30 uur vanaf station Akkrum voor als 21 km je genoeg is.

11 Augustus vertrek ik met de trein naar Konstanz, aan de grens van Duitsland en Zwitserland. Vanuit hier volgt ik de Rijn, eerst 2 dagen door Zwitserland en dan de Duitse oever.

Onderweg zijn de overnachtingslocaties al geregeld, dus een dagje rustig aan doen is er niet bij. Met zo'n 60 km per dag en een rolsnelheid van gemiddeld 6 km/uur is dat dus 10 uur per dag doorrollen.

Het water in de Rijn gaat dan wel alleen naar beneden, voor mij zit er totaal 7½ km klimmen in. Tot een helling van zo'n 8% lukt het nog om 'gewoon' te rollen, daar boven zal er zig-zaggend gerold moeten worden. Hopelijk komt dat niet te vaak voor...
Rolstoel met aanhangerIn 2022 heb ik ook een poging gewaagd om 1000+ kilometers te rollen. Helaas is dat misgelopen, aangezien de rolstoel het onder de zware last begaf. Daar hebben we nu het volgende op gevonden:
Er is een een-wielige fietsaanger aangepast, zodat deze achter een rolstoel gebruikt kan worden. Zo zijn er aanpassingen aan de koppeling en vering gedaan. Nu is het overgedragen gewicht naar de rolstoel slechts 1/3 van het totaalgewicht in de aanhanger en daardoor blijven we binnen het maximaal toelaatbaar gewicht dat de rolstoel aankan.
Inmiddels heb ik al zo'n 1000 trainingskilometers met 60 kg ballast gerold, dus het lijkt te werken...
Pagina afsluiter Friesland Beweegt
Terug naar de inhoud