Carianne en Agnes - Friesland Beweegt

Ga naar de inhoud
Winterfiets Elfstedentocht Carianne en Agnes
Winterfiets Elfstedentocht van Carianne en AgnesDoor donker en stil Leeuwarden, met enkel een groepje jongeren die om half 5 over straat fietsten, voor hen waarschijnlijk het einde van een lange en gezellige nacht, voor ons het begin van een lange en geweldige dag.

De reeds voorspelde Noordenwind begeleidde ons in de rug door Sneek en Ijlst, tot kort voor Sloten. Een goed begin van de dag. Het was fris, de hemel was helder en bezaaid met sterren en een prachtige halve maan. De zon kwam op met roze en zacht-rood, we kregen steeds meer te zien van het prachtige landschap waar we doorheen reden.
In Sloten genoten van onze eerste zit-pauze. Een belangrijke les die ik van eerdere lange tochten en ervaren lange-afstand rijders heb geleerd: Ga zitten, en gun je benen even rust.
De weg naar Stavoren, met een lus door De Morra was geweldig, wat een bijzonder en mooi pad, wat een geweldig goede keuze om ons hier doorheen te laten rijden!

Van Stavoren naar Hindeloopen, Workum, Bolsward en Harlingen, waar de wind wellicht niet super hard waaide, maar toch echt wel onmiskenbaar heel erg echte tegenwind was. En in Friesland lijkt windkracht 3 anders dan bij ons in Overijssel. In een groep kun je regelmatig schuilen voor de wind, met z'n tweeën kun je alleen schuilen achter elkaar. Fijn dat we met z'n 2-en waren, en we elkaar konden steunen. De dorpjes lagen prachtig in de zon, de hemel blauw met kleine wolkjes.

In Harlingen hebben we gebruik gemaakt van de sanitaire voorzieningen van rederij Doeksen, en ons water aangevuld. Zitten op een kademuur, in de zon, genieten van het uitzicht. Ineens ook weer drukte om ons heen, in de veerbootterminal en buiten. Een groot verschil met de stilte en rust van de rest van de dag. En dan was 't natuurlijk nòg rustig, niets vergeleken met op een zomerdag varen naar Terschelling of Vlieland.
Bij Harlingen waren we qua kilometers iets over de helft, maar qua steden al op 8. Er komen dan nog maar 3 steden: Franeker, Dokkum en Leeuwarden. Dus de 2e helft heeft lange stukken tussen de steden. Harlingen - Franeker is nog kort, maar vandaar  het volgende stuk naar Dokkum was lang, en tot voorbij Feinsum veel akkerland, veel boerderijen waar aardappelen en uien werden aangeprezen, en nog steeds schuine tegenwind.

Dat is óók de Elfstedentocht, de vlakte, de klei, de wind.  Een regenbui in de verte, een donkere wolk achter ons, maar boven ons bleef het droog. We waren blij toen we eenmaal bij de Dokkumer Ee aankwamen, met haar belofte van Bartlehiem, en daarna Dokkum, ook al duurt dat dan nog 11 kilometer. Het was zo mooi, langs het water, het riet, de weerspiegelingen, en de dalende zon, met bijbehorende lange schaduwen. We hielden een pauze aan het water, geweldig.
In Dokkum moest het licht weer aan, en kon de laatste etappe beginnen.

Nogmaals Burdaard en Bartlehiem, en dan weer Zuidwaarts, wind mee, door de Tsjerk-dorpen, op naar de lichten in de verte, van de stad Leeuwarden. Waar Douche en Bed wachtten, en we weer langs de Dokkumer Ee elkaar konden aankijken en voelen: We hebben het samen gedaan! 11 Friese steden, maar vooral de afstanden er tussen, doorkruist, en ervan genoten!
Terug naar de inhoud