Mirjam en Jeffrey - Friesland Beweegt

Ga naar de inhoud
Winterfiets Elfstedentocht Mirjam en Jeffrey

Jeffrey: 2 Jaar geleden was dit de laatste tocht die mijn maat Arjan en ik samen hebben gefietst. De opvolgende tochten werd Arjan geteisterd door materiaalpech en gezondheidsproblemen. Toen bekend werd dat het samen fietsen er niet meer in zou zitten, verloor ik alle plezier in het fietsen.

Nu anderhalf jaar later ben ik door veel mensen om mij heen aangesproken om weer te gaan fietsen, dus zo doende heb ik dan toch mijn fiets weer tevoorschijn gehaald. In mijn gedachte leek er mij niets mooier om de tocht die Arjan en ik als laatste samen hebben gefietst en volbracht, weer als start te maken om weer te gaan fietsen. Ondanks dat ik niet getraind had, ben ik met sterke wil aan de tocht begonnen. Op de zware momenten tijdens de tocht hoorde ik Arjan in gedachten. Maar ook op de momenten dat het voortvarend ging. Daarbij kwamen er op herkenbare momenten bepaalde herinneringen naar boven. Eenmaal thuis heb ik eerst een Hertog Jan gedronken, en traditiegetrouw het laatste Hertogje met Bokje.

Altijd in mijn gedachten...


Mirjam: Na twee keer de zomereditie te hebben gereden heel erg getwijfeld of ik wel of niet de wintereditie zou gaan rijden. Toch de knoop doorgehakt en ingeschreven.

Het begon koud, (voor mijn doen en respect voor degene die nog verder onder 0 de tocht hebben gereden) heel koud. Gladde bruggetjes en vooral 'het bruggetje' bij Bartlehiem was erg 'spannend' voor mij. De zon brak door! Yes! Ik voelde mezelf opwarmen en het gevoel kwam terug in mijn vingers. Toen draaide de wind, en alsof de wind er mee speelde, de bleef me in de neus blazen... Ondanks dat de eerste weerberichten zonder neerslag waren toch een paar buitjes gehad. Maar goed, ik had mezelf 1 taak opgelegd en dat was de tocht uitrijden en niet om de beste tijd te behalen.

Onderweg veel gedoe gehad met de Google Maps route, deze viel steeds uit of was de goede route 'kwijt'. Maar dat mocht de pret niet drukken. Ik heb genoten van de omgeving, de weggetjes waar ik anders niet langs zou komen en de natuur. Boven al trots op mezelf met de voor mij gewonnen wedstrijd!

Voor nu, op naar de lente!!
Terug naar de inhoud